|
|
March 16
En dinsdag is het zover,dan krijg ik mijn eerste reconstructie.
Spannend is het zeker en ik ga er nu tegenop zien, want de ingreep blijft toch heftig.
Ik denk dat ik voorlopig niet achter de pc kan zitten, maar ik wacht wel af, hoe ik me volgende week voel.
Waarschijnlijk lig ik een week in het ziekenhuis.
Inmiddels heb ik Isobel ook al in mijn armen gehouden.
Wat een heerlijk gevoel is dat, zo’n klein wurmpje vast te houden, wat is Annemoon dan al weer groot, die is ook al weer 6 jaar nu.
Ik wens iedereen een fijne
February 05
Afgelopen vrijdag ben ik weer oma geworden van een prachtig meisje.
Dit is ze dan en ze heeft ook een mooie naam...
Isabel Noa January 07
|
het lukt niet altijd meer
om vol te houden
en in dit leven te blijven bestaan
het lukt niet altijd meer
om genoeg kracht te verzamelen
om gewoon weer verder te gaan
het lukt mij niet meer
om gelukkig voort te gaan in dit leven
het ging een tijdje beter
...
maar nu zak ik weer
in mijn vroegere verdriet
zonder dat iemand het ziet
Conchita
| | | December 26
Dit verwoord alles wat ik nu voel.
*************************************************************************************************
Verder wens ik iedereen....
************************************************************************************************ October 09
|
Soms is het leven ….
Soms is het leven te hard voor mij
Dan glijd alles zo maar aan me voorbij
Dan zou ik willen schuilen
Kan dan alleen maar huilen
Maar iedere keer opnieuw
Probeer ik het weer
Ga ik het gevecht weer aan
Tot ik als winnaar overeind zal staan
Ik kan wel vragen o waarom
Ik kan wel kijken …achterom
Maar niets zal het veranderen
Ik zal door moeten wandelen
En hopen dat er op een dag
Mijn wonden weer genas
Dat zo geleidelijk aan
Mijn leven verder kan gaan.
Conchita
| | | ========================================================================================================= September 05
|
Mooie baby
goedlachs
je groeit op tot
schattige kleuter
open spontaan
altijd blij.
Gaat naar school
de eerste paar jaar
met veel plezier
prachtige tekeningen
groot, met veel kleur.
Je wordt ouder
brilletje op je neus
gaat dingen beseffen...
Je werkjes worden kleiner
donker, somber
jijzelf opstandig
bijna onhandelbaar.
Nachten lig ik wakker
waarom die verandering
wat is er gebeurd?
Je stoot me steeds meer af!
Waarom?
Ik blijf altijd je moeder
wat er ook gebeurd.
Mijn hart wordt hierdoor
verscheurd.
| | | July 28
|
Vlinder
Ergens...achter in een donker woud
heeft een rups een cocon om zich heen gebouwd.
Het eeuwige kruipen maakt haar vreselijk moe
ze sleepte zichzelf naar dit veilige plekje toe.
In haar cocon heeft ze kracht en warmte gekregen
maar ze voelt zich ook eenzaam en kon zich niet bewegen.
In de cocon bleeft ze klein
diep in haar hart wilde ze graag een vlinder zijn.
Ze is alleen bang voor de
enorme verandering die ze zal ondergaan
en voor wat haar straks te wachten zal staan.
Dapper als ze was, besloot ze
zich aan de natuur over te geven
en te vechten voor een gelukkig leven.
Ze voerde in haar cocon een zware strijd
ze raakte de controle over haar leven en haar lichaan kwijt.
Op een dag scheen er een zonnestraaltje in haar cocon
dit is het moment waarop voor haar een nieuw leven begon.
Ze ontpopte zich in de warmte van de zonnestralen
ze voelde dat dit de bron was, waar ze echte liefde kon halen.
Haar kleurrijke vleugels spreidde ze uit in het licht
ze genoot van haar vormen, een prachtig gezicht.
Ze vloog over zeeen, langs bergen, door dalen
ze rustte op bloemen en durfde de nectar te halen.
Ook hield ze van sterren en vloog graag bij nacht
de aangename stilte heeft haar tot eindeloos dromen gebracht.
De wereld lag voor haar open, ze voelde zich vrij
diep in jouw hart zit deze
vlinder.....die vlinder, dat ben jij.
| | | ========================================================================================================= July 18 Ik ben niet zo druk meer met mijn space en dat heeft verschillende redenen, vaak zie ik zelf mijn blogs niet meer, alleen de foto's en mijn contacten.
Vorige week is mij pc gecrasht en nu zie ik ook dat in veel blogs mijn lettertype zo maar is veranderd.
Vaak kom ik er zelf niet eens op.
Ook merk ik dat er tegenwoordig weinig wordt gelezen.
Ik denk er over om met de space te stoppen, maar aan de andere kant........ik heb er toch zoveel werk aan gehad.
Vorige week ben ik bij de plastisch chirurg in Groningen geweest en ik krijg een reconstructie en dat is wel een opluchting, want mijn arts hier zei dat de kans groot was dat geen chirurg er aan zou beginnen, omdat mijn huid zo verschrikkelijk slecht is door de bestralingen.
Vanaf begin volgend jaar kan ik een oproep verwachten, het gebeurt wel in 2 keer en het wordt uit mijn rug gehaald.
Er komt ook een kleine prothese bij in, want anders krijg ik een te kleine cup.
Ook krijg ik een ooglift, maar als mijn verzekering het goedkeurt, is dat eerder.
Verder hoorde ik dat mijn jongste dochter zwanger is en word ik dus weer oma.
Ze is in januari uitgerekend, ik dacht dat ik alleen oma van Annemoon zou blijven, maar vaak neemt het leven en andere wending.
Intussen heb ik ook mijn 60ste verjaardag gevierd, ik heb het rustig gehouden, had niet zo,n zin om het uitgebreid te vieren.
Een jaar is weer voorbij
De ene mens droevig de ander blij.
Pijn en verdriet kwam op mijn pad
Dacht even dat ik het had gehad.
Leven werd me weer gegeven
na toch even angst en beven.
We hebben soms de hoop verloren
om er bij te horen.
Mensen lieten hun sporen achter in ons hart
en maakten weer een nieuwe start.
Een tijd soms van verwachten en niet ontvangen
Harten vol verlangen...
Het nieuwe jaar breekt nu aan
Wat zal ons weer te wachten staan?
Zal de tijd ons gunstig stemmen
of de verwachting remmen?
Ik wens toch voor alle mensen
Een uitkomst van hun wensen.
Conchita
July 01
|
Oh ja, ik kan weer meedoen
ik kan weer vrolijk zijn
de buitenkant die gaat wel
van binnen zit de pijn.
Oh ja, het gaat weer beter
kijk hoe ik weer geniet
de buitenkant die wil wel
van binnen huist verdriet
Oh ja, ik wil wel leven
ik doe al aardig mee
de buitenkant moet verder
de binnenkant zegt nee
Maar af en toe geniet ik echt
met hen die naast me staan
die weten en ook voelen
dat het echt nooit meer...
Écht zal gaan.....
|
|
| | | | ========================================================================================================= June 30
|
|
|
|
|
|
Als mijn tranen bloemen waren
Kon ik ze in een vaas bewaren
Zouden mijn tranen druiven zijn
Kon ik er van maken goede wijn
Zouden het sterren zijn van kristal
Schitterend aan het heelal
Zou het nooit meer donker worden
Want hun licht zou schijnen overal
Ik stuur mijn tranen in de lucht
Als vlinders op een dolle vlucht
Bij iedere bloem valt dan een traan
Zo voel ik dan de pijn weggaan
Want iedere bloem met een traan
Zal mooi in bloei gaan staan
En kijk ik dan naar al die pracht
Word mijn verdriet daarmee verzacht.
Conchita
| | |
|
| |
|
|
| | ===================================================================================================
April 09
|
Ik mag zijn wie ik ben
met alle gebreken
met al mijn vreugde
met al mijn streken.
Ik mag zijn wie ik ben
met heel mijn wezen
met al mijn liefde
met al mijn vrezen.
Ik mag zijn wie ik ben
wie ik wil worden, wie ik wil zijn
maar dan moet ik loslaten
de teleurstelling, de boosheid, de pijn.
Ik mag zijn wie ik ben
wie ik wil worden, wie ik wil zijn
maardan moet ik mezelf vergeven
al die fouten, groot en klein.
Ik mag zijn wie ik ben
want ik ben gewoon ik
ik ben niet zo bijzonder
maar zo ben ik.
Ik mag zijn wie ik ben
met al mijn liefde, vreugde, pijn
Ik ben Ik
en daar kan ik alleen maar blij om zijn.
Conchita
| | |
Ik kan sinds afgelopen maandag zeggen dat de pijn steeds minder wordt en dat is voor mij een openbaring.
De pijn heeft 1½ jaar geduurd en wist bijna niet eens meer wat het was om zonder te lopen.
Af en toe nog wat felle steken, maar ook de frequentie daarvan wordt wat minder.
Ik kan nog moeilijk naar mezelf kijken, maar dat is wennen denk ik, alhoewel....wennen is niet het goede woord.
Iets essentieels is weg en dat komt nooit meer terug, hopelijk op een andere manier, maar dat is ook nog de vraag of het kan.
Zelf ben ik blij, dat ik nu eens iets positiefs kan schrijven, de zon gaat ook weer een beetje schijnen, ook in mijn hart.
Ook heb ik een nieuwe  gekocht, want ik wilde stuurbekrachtging, mijn schouders zijn ook niet meer wat het geweest is...en de kleur is lavendel.
Annemoon zit nu een paar maanden op dansles en wat heeft ze er een plezier in en ze kan het nog goed ook, als ik dat kleine vrouwtje niet om me heen had, dan was alles toch een stuk zwaarder geweest, zo'n meidje beurt je op en laat en liet af en toe mijn sores vergeten.
Ook heb ik nu weer meer zin om achter de  te zitten.
Ik zit tegenwoordig ook op Hyves, erg leuk om te doen...
Hier is mijn link:
http://conchita47.hyves.nl/#
April 04
Droomster.
Lieve Jeannette, bedankt dat ik dit mocht gebruiken.
Even een kleine update, het is nu bijna 4 weken geleden dat ik ben geopereerd en het is en was verschrikkelijk.
Ik heb ontzettend veel pijn gehad en gelukkig is dat nu wat aan het afzwakken, maar het voelt nog net of ze op mijn ribben hebben gestampt.
Ik ben zo erg geschrokken toen ik moest kijken en heb veel gehuild, nu kan ik kijken, maar met een "bloedend" hart.
Ik moet 2 keer per week nog naar het ziekenhuis, om wondvocht te laten verwijderen, de prikken voel ik gelukkig niet, doordat de huid doof is, een geluk bij een ongeluk.
Ook heb ik in mei al een afspraak met een plastisch chirurg in Groningen, want de wachttijden voor de reconstructie zijn erg lang en dan kan ik maar beter op de wachtlijst staan.
Maar.....mijn arts zei me van de week ook, dat het kan zijn dat geen plastisch chirurg er aan begint, omdat mijn huid door de bestralingen zo slecht is geworden, dus was even een domper, maar ik zal wel afwachten wat de arts in Groningen zegt.
De grootste steun heb ik nog steeds van Angelique, Evert en natuurlijk mijn Annemoontje.
 Het mooie weer komt er aan en probeer daar maar kracht uit te halen.
Ik hoorde van de week dat mijn lieve chatvriendin Els in het ziekenhuis met een hart stilstand ligt, lieve Els ik denk aan je en ik hoop dat ik je snel weer kan spreken.
Ook heb ik vorige week een nieuwe auto gekocht, ik had nog geen stuurbekrachtging en dat heb ik wel nodig, want de schouders willen ook niet meer zo best.
Even dit nog, ik krijg van sommige mensen lieve plaatjes en wensen in mijn gastenboek, maar wat me opvalt is, dat er weinig mensen zijn die de space lezen, dat vind ik jammer.
Ik wens iedereen ook fijne paasdagen.
February 17
Pijn...
Ik heb al veel meegemaakt
heb altijd flink kunnen zijn
Maar nu pas heb ik het ondervonden
de definitie van het woord PIJN
Want dacht ik vroeger wel al eens
oh, wat doet dat zeer
dat was geen pijn, ik had het mis
pijn dat is veel meer...
Ze hadden me gewaarschuwd
maar hoe kon ik het weten
dat pijn in zoveel graden bestaat
nu zal ik 't nooit vergeten...
Maar er komt een tijd
dat dat gevoel zal slijten
dat het nemen van mijn beslissing
mij niet meer zal spijten...
CONCHITA
. | | |
En 12 maart is het zo ver, ik moet afscheid van mijn borsten nemen.
De pijn is niet meer uit te houden en er kan niets meer aan gedaan worden.
In het gunstigste geval, kan er over een jaar een reconstructie plaats vinden.
Als ik nu eerst maar eens van die pijn af ben, sinds oktober 2005, ben ik nog niet zonder pijn geweest.
Een triest afscheid dus.
 February 15 Wat zijn het echte verwendagen geweest op Texel, bijna overweldigend,
ik ben 2 dagen stuk geweest, maar voor zoiets heb ik het er graag voor over gehad.
We hadden allemaal een prachtige kamer, de foto's zal ik in mijn fotoalbum zetten.
Helaas kan ik geen foto's van de andere lady's er bij zetten.
Ja zo werden we deze dagen genoemd  en we droegen allemaal een badge met onze naam er op.
En al die vrijwilligers die hun steentje hebben bijgedragen om deze dagen onvergetelijk te maken.
Alle hulde aan Annemarie, die dit ook allemaal heeft opgezet.
Hier onder het programma
Natuurlijk heb ik aan alles meegedaan, behalve het schilderen.
Ook kreeg iedereen nog een cadaeaubon, waar ik een foto van heb gemaakt, want die moesten we natuurlijk weer inleveren in de winkel.
.
Angelique en Evert nogmaals bedankt. 
Intussen heeft Annemoon op 6 februari, haar 5e verjaardag haar pols gebroken, ze heeft nu paars gips en ze gaat er heel goed mee om, ze heeft er ook geen pijn aan gelukkig.
 
Met het oedeem in de borsten gaat het helemaal niet goed, er is te laat begonnen met de therapie en nu is het fibrose geworden, dit is een verharding van het littekenweefsel en dat gaat nooit meer over, het is nog erg pijnlijk ook.
Dus ik ben afgelopen maandag naar de chirurg geweest en heb hem verteld dat ik zo niet verder kan en ze er af wil hebben. zo wil ik mijn verdere leven niet doorgaan.
Ik hoop dat iedereen gisteren heel leuke Valentijnsdag heeft gehad.
Alvast een
 iedereen.
Conchita February 03
Ik heb van mijn dochter een verwenarrangement gekregen op Texel.
 Dit is van  en speciaal voor (ex)kankerpatientiënten.Ik verheug me er op en mijn koffertje is al bijna gepakt.
4 Februari , dus morgen, vertrek ik en kom woensdag weer terug.
Daarna zal ik verslag uit brengen.
Alvast een voor Angelique en Evert
Verder iedereen een fijne week.
January 22
|
Wees niet bang, je mag opnieuw beginnen
Vastberaden of aarzelend op de tast
Hou je aan de regels, volg je eigen zinnen
Laat die hand maar los of pak er juist een vast
Wees niet bang voor al te grote dromen
Ga als je het zeker weet en als je aarzelt wacht
Hoe ijdel zijn de dingen die je je hebt voorgenomen
Het mooiste overkomt je, het minste is bedacht
Wees niet bang voor wat ze van je vinden
Wat weet je van een ander als je jezelf niet kent
Verlies je oorsprong niet door je te snel te binden
Het leven lijkt afwisselend maar zelfs de liefde went
Wees niet bang, je bent een van de velen
En tegelijk is er maar een zoals jij
Dat betekent dat je vaak zult moeten delen
En soms zal moeten zeggen: laat me vrij
CONCHITA | | | December 25
 Het is al weer even geleden dat ik hier wat heb geschreven, dus vandaag op eerste Kerstdag misschien
goed moment om dat te doen. Het oedeem wil maar niet weg en nu ben ik in behandeling in de oedeemkliniek in Drachten.
Ik hoop echt dat ze daar resultaat zullen boeken, want anders rest mij nog maar één ding......ik blijf niet de rest van mijn
leven met pijnlijke borsten lopen. Ook ben ik in het Behouden Huys in Haren, waar verschillende therapiën worden
gegeven, speciaal gericht op kankerpatiënten en familie/partners.
In januari begin ik ook daar met lichamelijke oefeningen, want mijn lijf zit na een jaar weinig doen, helemaal vast.
Groepsgesprekken ga ik daar ook volgen en kijk er naar uit, dat is wat ik vanaf het begin van de ziekte heb gewild.
Sinds mijn space heb ik veel lieve mensen leren kennen en sommige heb ik al in levende lijve gezien.
Verder verloopt mijn leven soms als een roes, ik pas nog veel op Annemoon, het is vermoeiend, maar heerlijk om te doen.
Ze leidt me af van de sores en ze weet in mijn flat de weg, ze kan erg veel alleen en als je haar achter de pc ziet zitten...
Angelique krijgt het steeds drukker met haar Pink Ribbon sieraden, hier de link nog even:
http://www.kleurenkaart.nl/pinkribbon.html
Mijn haar groeit hard nu en het worden echt krullen, dat is het enige goede wat uit de chemo is voortgekomen.
Ik weet ook wel dat je na een jaar je eigen haar weer terug krijgt, maar voorlopig heb ik het en verfen doe ik het ook
niet meer, ik ben nu aan dat grijze haar gewend.
En Nick kwam zaterdag met een afwasmachine aan, wat een genot, geen volle aanrecht meer.
We houden het met deze dagen rustig, alleen morgen komt Angelique en mijn nichtje en aanhang natuurlijk.
Ik wens iedereen gezonde en fijne feestdagen.
Dit kerststerretje
schijnt helder en klaar
dat het de weg mag leiden
naar een gelukkig nieuwjaar November 11
|
Ik zou willen …
Ik zou willen dat ik een vogel was
Dat ik kon vliegen in de lucht
Ik zou willen dat ik een vogel was
Bezig aan een grote vlucht
Over de grote wereld zeeën
En over alle wereld delen
Vrij van zorgen in de wolken
Fluitend in de zomer
Op de hand van een dromer
Terwijl ik droom dat ik een vogel was
Leg ik me neer in het gras
Kijk dan wat verstrooid omhoog
Krijg ik spontaan een zang betoog
Van een vogel mooi en klein
Die zingt …
ooit zal jij ook een vogel zijn
Conchita
| | |
October 30
Dit kreeg ik van Sylvia, lief he.......bedankt Syl!!
Ik merk dat er toch nog mensen aan me denken en dat waardeer ik.
Het gaat nog steeds niet zo lekker, ik heb verschrikkelijk veel oedeem in beide borsten,
de therapeute weet er ook geen raad mee, ik ben de eerste met dat probleem.
Het begint ook al bij de bovenarmen en alles is erg pijnlijk.
Het is al veel ingetaped, dat zou ik 3 a 4 dagen moeten laten zitten, maar het is amper een dag vol te houden.
Woensdag ga ik maar naar de chirurg, kijken wat hij er van zegt.
Angelique heeft het heel erg druk met de sieraden voor Pink Ribbon.
Overal komen de bestellingen vandaan, ze vindt het gelukkig leuk om te doen.
Zelf ben ik bezig om roze zakjes te maken, daarmee verstuurt Angelique haar sieraden
en zo draag ik een klein steentje bij voor de borstkankervereniging.
Hier een voorbeeld
Zo dat was even een kleine update.
 Iedereen
Hier is een foto van mij, die Angelique vanmiddag heeft genomen en zo zie ik er nu uit.
Mijn haar groeit snel, maar volgens mij natuurlijk niet snel genoeg, ik kijk het er bijna uit.
October 04
De letter K werd reeds eerder door mij geschreven In het voorjaar.
Omdat ik vind dat er niet genoeg over dit item verteld kan worden.
Vertel ik het nogmaals voor iedereen die er mee te maken heeft....
Juist nu in de maand van de borstkanker .
0pgedragen aan mijn mede lotgenoten.....
Jeannette.
Het is maar een letter
De letter K 
Ooit hoorde ik een liedje
Ik dacht van Robert Long
Toen kon ik er om lachen
Hoe hij de K bezong
Die letter, die stond volgens hem
En dat geldt voor ons allemaal
Voor een heleboel problemen
Rond Kroeg, Kut en Kapitaal
Nu zit ik hier te denken
Hij is er één vergeten
De ergste K van allemaal
En heus, ik kan het weten
't Woord kanker klinkt voor velen erg
Ze zeggen liever K..
En als je ooit die ziekte hebt
Staren ze je na
Het lijkt een stempel op je hoofd
Een grote letter K
Maar ik zorg dat ik, hoofd omhoog
Weer vol in 't leven sta!
Zo'n lettertje krijgt mij niet klein
Zelfs niet het hele alfabet
Ik heb voortaan een letter minder
Want ik heb de K eruit gezet!!
Bedankt Jeannette dat ik het mocht gebruiken.
Hierbij nog mijn foto van de Pink Ribbon shoot, helaas viel mijn foto niet in de prijzen.
September 17
Ik nu al een week online, maar na 5 weken leek het wel of de lust me was ontgaan.
Het enige leuke intermezzo is dat ik gevraagd ben (via Angelique ) voor een fotoshoot.
Het is voor de  Award
Als ik de foto's krijg zal ik er wel wat bijzetten.
Het was best een leuke dag en die jongens kunnen er een prijs mee winnen.
 Hier een foto toen ik werd opgemaakt.
De fotografen wilden nog met iemand een sessie doen, dus ik een mail gestuurd naar de lotgenoten, maar niemand durfde het aan.
De flat is gelukkig een stuk groter en ik hoef gelukkig geen trappen meer te lopen.Ik kan nu wel weer iets verder lopen, je moet zoiets weer opbouwen, maar mijn lijf doet op alle fronten pijn, doordat ik natuurlijk weinig heb gedaan het laatste jaar en de chemo heeft alle genezing tegengehouden en dat gaat nu pas gebeuren.Mijn haar groeit langzaam (ik kijk het er bijna uit) De wenkbrauwen gaan iets sneller en de wimpers ook. Wat zal ik blij zijn als ik van de sjaaltjes af ben, als mijn haar iets langer is kan ik mijn pruik weer op.
Verder wens ik iedereen nog een fijn weekend.
Nog even dit, hebben jullie ook zo'n probleem om op de space's te komen?
Ik kom amper op mijn eigen space.  July 29 
Afgelopen donderdag heb ik de laatste chemo gehad en hoop ik nu mijn krachten weer op te kunnen bouwen.
Rachel, mijn vriendin was er de laatste 2 keren bij en halverwege kwam Angelique met Annemoon ook binnen wandelen.
Wat heeft het sinds oktober mijn leven op z'n kop gezet.
Nooit was ik ziek en ineens zit je midden in een proces, waar je zelf geen grip op hebt.
Ik heb van de week nog wel een rolstoel gekregen, ik kan niet zo lang lopen, mijn benen willen gewoon niet, dus dan maar even zo, de hulpmiddelen zijn er voor. En Annemoon mag ook af en toe duwen. 
Ik wil nu ook naar de toekomst kijken, is nog niet gemakkelijk als je je nog zo moe voelt, maar het heeft wel tijd nodig.
Dank zij deze space heb ik er veel vrienden bij gekregen en voor die steun bedank ik jullie.
Maar de grootste steun heb ik toch wel van mijn dochter Angelique, schoonzoon Evert en mijn lieve kleindochter Annemoon.
Nick is nu druk bezig in de nieuwe flat en volgende week moet het klaar zijn.
We moeten er volgende week in en wat zal ik blij zijn om niet meer al die trappen hier op te lopen.
We hebben ook meer ruimte en dat hebben we ook wel nodig.
Als je ziet wat er nog uit dit flatje komt, ik sta er zelf versteld van. 
Mijn volgende blog zal in de andere flat zijn, tenminste, als @home mee werkt.
Normaal moet je een maand van te voren een verhuizing doorgeven, maar omdat het allemaal zo snel is gegaan, weten ze niet of dat lukt, maar ze zouden hun best doen. 
Ik wens iedereen maar weer een (niet te) zonnige dag en een
 
July 22
Nou heb ik weer, de chemo afgelopen donderdag mocht niet door gaan, ik heb te veel vocht in mijn lichaam, misschien wel 10 kg. Ik heb een hart echo gehad, maar nog niets gehoord, een onzekere toestand, ik heb zelf maar naar het ziekenhuis gebeld, maar niemand wist iets.
En om het compleet te maken........ook geen sleutel van de andere flat.
Ik heb gisteren getekend, dus de flat is wel van ons, maar we kunnen er niet in.....frustrerend!
Die staat al een week leeg, maar de oplevering is de 27ste en daar houden zij zich aan, terwijl Nick al vrij is en zoveel had kunnen doen.
Er is al het een en ander ingepakt( dank zij familie en vrienden) want zelf kan ik erg weinig, ik probeer wel mee te helpen, maar na één doosje heb ik het al weer gehad.
De temperatuur hier is bijna niet meer uit te houden, zelfs met de ventilator de hele dag aan is het bijna 30 graden hier binnen.
Van mij mag het gaan regenen, er is hier amper wat gevallen.
De pc is ook veel uit, kan er nu niet lang achter zitten, anders hangen mijn benen te veel en is niet goed.
Voor de vakantiegangers, fijne vakantie, hoewel je voor de zon niet maar het buitenland hoeft. Het lijkt hier nu wel of we in de tropen zijn.
|
|
|
|
Tools 
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
